ANTROPOGONIA

Meriç Bilgiç

The Natural and Cultural Evolution of Human Intelligence

ANTROPOGONIA

The Natural and Cultural Evolution of Human Intelligence

Antropogonia is a philosophy of "the unity of opposites" for a basis of consensus against othering and alienation. The philosophy of "antropogonia" (Greek word for anthropogony or human genesis) gives a new and pure cogito that individuals, institutions and civilisations could be founded on, by bearing on the difference of human beings in being able to take over their own destiny. Such a pure basis, as far as succeeded, offers a new theoretical Cartesian standing point, so that the "Meditations" here conceal both mathematical and historical "possibility" in them.

The ultimate goal of intelligence is to reach autonomy so as to reproduce itself. Accordingly, this book aims to draw a mathematical model of natural human intelligence, and to watch how was it schematised like an artificial intelligence, and how does it produce some schemata in the process of natural evolution. The evolution of intelligence as much as being able to define itself, as a conscious closure, is resulted in some uncountable paradoxical whirlpools so as not to be able to define itself any more, and then, it is transcended itself, scattered and alienated. Human intelligence, like a self-referential mathematical set, exhibits Gödelian "incompleteness" because of its "existential paradox". Intelligence has a horizon on its logical limits, in which thinking is corrupted and fallen in whirlpools. So, human being is a result of the illusions that run of these border lines by acculturation.

The natural evolution of brain and intelligence has left some mathematical traces on the cultural illusions. In this way, cultural evolution and destiny of human intelligence can be observed in a mathematical form and formula, and so, one can follow a prudential non-way without patterns, which is open to infinity. The artistic, creative "Technique" (Τεχνε) of the "Way" (道) that one would run through some aporias, impasses can merely be a paradoxical non-doing (無爲).

ANTROPOGONİA

İnsan Zekasının Doğal ve Kültürel Evrimi

Antropogonia ötekileştirme ve yabancılaşmaya karşı uzlaşım kültürünün temelleneceği bir "karşıtların birliği" felsefesidir. "Antropogonia" veya "insanın-oluşumu" felsefesi insanın kendi kaderini ele geçirme farklılığına dayanarak bireylerin, kurumların ve uygarlığın üzerine kurulacağı yeni ve saf bir teorik Cogito zemini vermektedir. Böylesi saf bir zemin, başarıldıkça, her çağa-kültüre teorik bir Kartezyen başlangıç noktası sunar ki, buradaki "Meditasyonlar" da içlerinde hem matematiksel hem de tarihsel bir "olanak" gizlemektedir.

Bir zekanın nihai ereği kendini yeniden üretebilecek bir özerkliğe kavuşmaktır. Bu doğrultuda, kitap teknik olarak, doğal insan zekasının matematiksel bir modelini çıkartmayı ve hızlandırılmış doğal evrim sürecinde bir yapay zeka gibi nasıl şekil aldığını ve ne tür şekiller ürettiğini izlemeyi hedeflemiştir. Zeka kendi içinde kendini tanımlayacak kadar evrimleşmekle bir daha kendini tanımlayamayacağı sayısız paradoksal girdaplara mahkum olmuş, kendini aşmış ve yabancılaştığı bir sonsuzluğa savrulmuştur. İnsan zekası "varoluş paradoksu" nedeniyle matematiksel bir küme gibi, Gödelyen bir "eksiklik" gösterir. Zekanın mantıksal sınırlarında düşünmenin bozulup girdaplara girdiği bir ufuk çizgisi vardır ve insan kültürlenerek bu sınırı aşan illüzyonların bir ürünüdür.

Beynin ve zekanın doğal evrimi kültürel illüzyonlarda da matematiksel bir iz bırakmıştır. Bu sayede zekanın kültürel evrimi ve gelecekteki kaderi de matematiksel bir biçim ve formül içinde gözlenebilir ve biçimlerde donmadan akacak, sonsuzluğa açık, tedbirli fakat olmayan bir yol izlenebilir. Aporiaların, paradoksların içinden geçecek "Yol"un (道) sanatsal, yaratıcı "Teknik"i (Τεχνε) ancak paradoksal bir "Eylemsizlik" (無爲) olabilir.